ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน

    

       เสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม ความมืดเริ่มเข้ามาเยือนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สองเท้าที่ยืนเหยียบกิ่งไม้ ใส่รองเท้าข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งมีแต่ถุงเท้า และกำลังเหยียบกิ่งไม้ไหว ยวบ

 

      “ลงมาเดี๋ยวนี้ นังผู้หญิง”

 

      ขบวนการจอมวายร้ายทั้งหกคน แห่กันเบียดเสียดเยียดยัด จะตามขึ้นไปบนต้นไม้ โดยยังไม่ได้แบ่งงานกันมาก่อนว่าใครจะเป็นผู้ขึ้นไปก่อน เหตุการณ์ชุลมุนโกลาหลจึงบังเกิดขึ้น

 

       เด็กสาวยืนตัวสั่นอยู่บนต้นพืชที่เกือบไม่มีชีวิต แต่ก็ยังพอมีหนทางช่วยเหนี่ยวรั้ง ยื้อเวลาแห่งความน่าหวาดเสียวไว้ให้กับเด็กผู้หญิงที่รักในคุณธรรมนี้ได้บ้าง

 

      “เดี๋ยวก่อน พวกแก หยุดก่อน ฉันขอถามอะไรหน่อย”

 

     “จะถามอะไรอีก ข้าไม่มีเวลามากนัก”

 

     “พวกแก เป็นใคร มาจากไหน อาชีพอะไร อายุเท่าไหร่”

 

     ดาวดาริน ทำใจดีสู้เสือ ต่อสู้กับทรชน ที่ถึงแม้จะมีชีวิต แต่ก็ไม่มีคุณค่าของความเป็นคนเอาเสียเลย และเพิ่งรู้สึกตัวว่า เจ้ากิ่งไม้ที่มือจับอยู่ มันเปราะหักไปหนึ่งกิ่ง จนต้องคว้ากิ่งใกล้เคียงเอาไว้พอให้อุ่นใจ แต่เท้าข้างขวานี่สิ เท้าที่ยังคงใส่รองเท้านักเรียนอยู่ ดูเหมือนจะเหยียบลงบนกิ่งไม้ที่กำลังจะ หมดอายุสังขารโรยรา

 

     “ ลีลามากนักนะ พวกข้า คือ โจร แก๊ง เพลบอยแบรนด์ มียี่ห้อด้วย รู้จักไหม เรามาจากหลายจังหวัดมารวมกัน อายุ สามสิบห้า ยี่สิบหก ยี่สิบห้า สิบแปด สิบเจ็ดสองคน”

 

     “วันๆ หนึ่ง พวกแกทำอะไรบ้าง”

 

     “ตอนเช้า เมาสุรา ตอนบ่ายเมายาบ้า ตอนค่ำฉุดคร่าข่มขืน ตอนกลางคืนปล้นสะดม”

 

      “เลวบริสุทธิ์เลยหรือนี่”

 

      “เลวไม่บริสุทธิ์หรอก เพราะว่ามาเลวตอนโตแล้ว”

 

      ดาวดาริน แข็งใจพูดต่อไป ก่อนที่น้ำหนักทุกอย่าง จะถาโถมร่วงหล่นลงมากับกิ่งไม้เพื่อนยาก ที่หมดแรงอดทนโดยอัตโนมัติ

 

      “พวกนาย ไม่กลัวบาปหรือ ฉันเป็นผู้หญิง เพศเดียวกับแม่ ของพวกนายนะ พวกนายมีน้องสาวไหม”

 

     “มี...”  เสียงห้วนห้วนของ วายร้ายคนหนึ่ง ตอบเบาๆ

 

     “แล้วถ้าน้องสาวหรือลูกสาวของนาย โดนแบบนี้บ้าง นายจะยอมไหม”

 

     “ไม่ยอม ไม่ยอม”

 

     “แล้วนายจะทำฉันทำไม”

 

     “ก่อนออกปล้น ต้องทำอะไรให้ครบสูตรก่อน”

 

     “แล้วพวกนาย ไปปล้นเขาทำไม”

 

     “ถ้าไม่ปล้นแล้วจะเอาอะไรกิน”

 

     ดาวดาริน ใช้มือซ้ายปาดเหงื่อ ที่เริ่มไหลย้อยลงมา มือขวาจับกิ่งไม้ ถอนหายใจเฮือกที่หนึ่ง ปาดเหงื่อครั้งที่สอง ถอนหายใจเฮือกที่สอง คิดว่าคงไม่เกินหนึ่งนาที่ กิ่งไม้คงจะหักโค่นลงมา

 

      “ไม่จริงหรอก พวกนายยังมีมือมีเท้าที่แข็งแรง ขนาดคนเขามีมือใช้งานได้ข้างเดียว เขายังเล่นกีต้าร์ มือเดียวได้เลย ยังทำให้คนมีความสุข ยังมีอาชีพ สุจริตได้”

 

      “มันสายไปซะแล้วแหละ นังหนู!!”

 

      เสียงจอมวาย เริ่มหงุดหงิดแผดเสียงก้อง

 

      โครม

 

      กิ่งไม้เจ้ากรรมมีอันหักโค่นลงมา ดาวดาริน โหนกิ่งไม้ไว้ แล้วก็ต้องปล่อยตัวลงมา พบกับท่าทีความหื่นกระหายของพวกจอมวายร้าย ที่ไม่มีทีท่าว่าจะวางวายลง โจรอำมหิตทั้งหก วิ่งกรูกันเข้ามาท่ามกลางความมืดสลัว มาถึงร่างที่มีแต่หนังหุ้มกระดูกของดาวดาริน

 

      แต๊ะๆๆๆๆวู้วี้วู้วี้ แต๊ะๆๆๆๆวู้วี้วู้วี้

 

      แต่ฟ้า ก็ยังเข้าข้างคนดี เสียงรถคันนี้ แน่นอน เขาคือ

 

      “ผู้ใหญ่วัง ช่วยด้วย ช่วย ดาวด้วย ช่วยด้วย...”

 

      ดาวดาริน ประดิษฐ์สุ้มเสียงที่ผู้บังเกิดเกล้าให้มา ให้ดังที่สุดในรอบปี ที่จำเป็นต้องตะโกน

 

 

 

 

 

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา